Viðhorf dómara til fyrningar sakar í kynferðisbrotum gegn börnum

Svala Ísfeld Ólafsdóttir

Útdráttur



Í greininni er lýst niðurstöðum viðtala við sex íslenska dómara um persónulega afstöðu þeirra til nokkurra þátta varðandi kynferðisbrot gegn börnum og lög og lagaframkvæmd á því sviði. Tilefnið er einkum lög nr. 61/2007, þar sem svo er mælt fyrir að nánar tilgreind alvarleg kynferðisbrot skuli ekki fyrnast. Ein helsta niðurstaðan er sú að a.m.k. fimm af þeim sex dómurum sem tóku þátt í rannsókninni eru sammála breytingunni. Þeir telja að fyrst og fremst beri að horfa til alvarlegra og langvarandi afleiðinga brotanna fyrir brotaþolann og að skipa eigi þessum brotum á bekk með alvarlegustu afbrotum sem þeir hafa fengist við í störfum sínum. Í öðru lagi leggja þeir áherslu á hinar sérstöku aðstæður sem brot þessi eru yfirleitt framin við og það sérkenni þeirra að þau koma oft ekki upp á yfirborðið fyrr en löngu eftir að þau eru framin. Þetta viðhorf er í samræmi við þær meginröksemdir sem settar voru fram til stuðnings breytingunum í aðdraganda þeirra og styður við þær. Í viðtölunum endurspeglast sterk samúð dómaranna með þolendum kynferðisbrota, þótt þeir leggi um leið áherslu á skyldur sínar að halla ekki á rétt sakbornings til réttlátrar málsmeðferðar.

Heildartexti:

PDF


DOI: https://doi.org/10.13177/irpa.a.2008.4.2.3

Baktilvísanir

  • Engar baktilvísanir




        

Útgefandi er Stofnun stjórnsýslufræða og stjórnmála við Háskóla Íslands.

Kerfið er vistað af Reiknistofnun Háskólans.